دنیای وارونه

امروز نهم شهریور، سالگرد تولد بنده هست، از اول صبح تا حالا بانکها و همراه اول، پیامهای متعددی برام فرستادن، دوستان مجازی هم صدها پیام تبریک به طرق مختلف فرستادن، من همیشه تو همچین روزی بیخیال و آرروم هستم مثل همیشه، تو خونه و خانواده هم چون موبایلهاشون به نام من هست و پیام براشون میاد و ۲۴ ساعت مکالمه رایگان میگیرن، روز تولدم یادشون میاد، اگر فکر کردید که تبریکی بهم بگن، کاملاً در اشتباهید. 😀 خودم هم عقیده ای به این کارها ندارم و انتظاری ندارم، اما امسال انگار کادو که گیرم نیومده هیچ، دقایقی قبل خانم بهم زنگ زد و گفت به مناسبت تولدت امشب بریم شام را بیرون بخوریم، هدیه من اینه که خرج شام بیرون هم بیفته گردنم امشب. 😀 بنده هم که علاوه بر زن ذلیلی، دختر ذلیل هم هستم، چاره ای جز قبول پیشنهاد نداشتم. البته هنوز امید دارم یه هدیه گیرم بیاد، همه ساله مادرم یه هدیه بهم میده که البته امسال با توجه به وضع مزاجیش معلوم نیست و هنوز خدمتشون نرسیدم. البته موبایل ایشان هم به نام من هست و همراه اول ۲۴ ساعت مکالمه رایگان بهش میده.

شانس من را هم ببینید که موبایل خودم به نام خودم نیست و تو روز تولدم همراه اول به همه اطرافیانم هدیه میده اما به خودم نه. 🙁

حفاظت شده: افشای راز

این محتوا با رمز محافظت شده است. برای مشاهده رمز را در پایین وارد کنید:

تعویض کارتل روغن

پس از حادثه ای که در مسیر برگشت از قم برایم اتفاق افتاد، یکی از عمده ترین اشکالاتی که در ماشین ایجاد شد، آسیب دیدن کارتل روغن بود، همین آسیب دیدگی سبب شد که دیگه نشه ماشین را روشن کرد و مجبور به استفاده از یدک کش شدم، کارتل روغن توسط یکی از دوستان خریداری شد و با مشاوره تلفنی ایشان، تونستم عوضش کنم، کار پر زحمت و طاقت فرسایی بود و پیچ های زیادی از زیر ماشین باید باز میشد، ۲۳ عدد پیچ خود کارتل به بدنه موتور، ۴ عدد پیچ کمپرسور کولر، و ۲ عدد هم هرز گرد تسمه کولر، مجموعاً ۲۹ پیچ که دسترسی به بعضیاشون واقعاً سخت بود، بستن این همه پیچ خود حکایت جداگانه و کار و تلاش مضاعف میطلبید. ادامه مطلب »

حادثه ناگوار

پنج شنبه ۲۸ مرداد، از اول صبح عازم قم شدم، اوایل شب رسیدم قم و البته اون شب خیلی خسته و کوفته از رانندگی، استراحت کردم و فرداش، جمکران و حرم، دعاگوی همه دوستان و عزیزان بودم. قرار بود که روز یکشنبه ۳۱ مرداد، اول صبح برگردم اما این کار یک روز زودتر صورت گرفت و امروز برگشتم. همه چیز عادی بود، دو سه بار، جهت استراحت توقف کردم و هر بار حدود ۱۵ دقیقه ای خوابیدم، به استان خوزستان و شهر اندیمشک هم رسیدم، اونجا را هم رد کردم، از شوش هم گذشتم و در حدود کیلومتر ۹۲ اهواز، ناگهان و در یک چشم به هم زدن، ماشین را خارج از جاده (سمت راست جاده) و در حال واژگون شدن دیدم، به زحمت کنترلش کردم و به جاده برگشتم، در اثر سرعت زیاد، این دفعه از سمت چپ جاده خارج و در آستانه واژگونی قرار گرفت، مجدداً به جاده برگشتم، بار دیگر از سمت راست جاده خارج شد و در اثر ترمز، چرخی زد و در جهت عکس خود روهای عبوری جاده و خارج از آن توقف کرد، اگر ماشین سنگینی از پشت سر، نزدیکم بوده حتماً تصادف خونینی صورت میگرفت و احتمالاً توفیق نوشتن این پست را پیدا نمیکردم. ماشین که متوقف شد، تعدادی قابل توجهی از خودروهای عبوری، کنار جاده ایستادند، راننده تریلی که میگفت از اول شاهد از کنترل خارج شدن ماشین بوده، به سرعت سمتم اومد و جهت جلوگیری از احتمال انفجار، شیر گاز را بست و باتری را از مدار خارج کرد. در این بین و پس از توقف چندین خودرو، یک موتور سیکلت که دو سرنشین داشت، جهت جلوگیری از تصادف و نخوردن به ماشینهای جلوی خودش، ترمزی میگیرد و هر دو نقش زمین میگردند، یکی از آن دو به شدت مصدوم میشود و افرادی که بعداً به صحنه رسیدند، کلهم اجمعون فکر میکردند که ماشین من به آنها زده و مصدومیت شخص در اثر تصادف بوده، بحمد الله شهود بسیار و اعلام سرنشینان موتور سیکلت، به عدم تصادف، بنده را تبرئه کرد و الا اوضاع به گونه ای پیش میرفت که احتمال گرفتاریهای بعدی هم بود. ادامه مطلب »

تودیع و معارفه

بالاخره هر آغازی را پایانی است و هر شروعی، اتمامی دارد، از حدود بیش از یگ ماه قبل، قرار تغییر و تحول در مدیریت مدرسه علمیه امام جعفر صادق علیه السلام گذاشته شد و مراحل کار، به تدریج طی شد، تا اینکه امروز، مراسم تودیع بنده و معرفی مدیر جدید مدرسه، با حضور جمعی از اساتید و معاونین مدرسه، انجام گرفت.

بنده از ابتدای سال تحصیلی ۸۸-۱۳۸۷ به مدیریت مدرسه علمیه امام جعفر صادق علیه السلام، منصوب شده و تاکنون، دقیقاً هشت سال تحصیلی، به مدیریت و تدریس، اشتغال داشتم، در این مدت، تجربیات فراوانی کسب نموده و به موفقیتهای بسیار خوبی نائل شدم، البته این موفقیتها را مدیون و مرهون کادر اجرایی مدرسه و معاونین و اساتید بزرگوار هستم و قطعاً به تنهایی نمیتوانستم کمترین کاری را از پیش ببرم، در این راستا لازم میدانم از تمام عزیزان دست اندکار، تشکر و قدر دانی نمایم. به ویژه و با ذکر نام، از جناب حجت الاسلام و المسلمین، بختیار زاده معاونت آموزش سابق، حجج اسلام، عبدالوند، حاج نوروزی، غافلی و مهدی پور، معاونین محترم آموزش، اجرایی، پژوهش و تهذیب کمال تشکر و قدر دانی را مینمایم. از حضور کلیه اساتید حال و گذشته و معاونین قبلی، و همچنین تک تک افراد کادر اجرایی فعلی و گذشته، به خاطر عدم ذکر نام، به علت کثرت و احتمال از قلم افتادن بعضی از عزیزان، عذرخواهی مینمایم. اجر همه آنها با صاحب حوزه ها و ان شاء الله خداوند این خدمات را با لطف و کرمش از همه ما قبول فرماید.

کنترل هوشمند شبکه های مجازی

امروز صبح موبایلم زنگ خورد، شماره شهری ناشناس بود، جواب دادم، سرویس دهنده اینترنت بود، ازم پرسید که شما روی سرویستون، وب سرور دارید؟ گفتم بله، در خدمتم، گفت که یه عکس مشکل دار غیر اخلاقی روش هست، از تهران پیگیری کردن برای حذفش و الا آی پی مسدود میشه. 😀 من که خودم را در چنگال پلیس فتا میدیدم، خونسردی خودم را حفظ کردم و یاد آپلودسنتر اختصاصی سایتم افتادم، که چند روزیه رمزش را برداشتم و احتمالاً ملت آپلود ندیده، یه جورایی لینکش را کشف کردن و سوء استفاده کردن، بنده خدا گفت لطفاً بررسی کنید و ده دقیقه دیگه مجدد زنگ میزنم، من هم سریع وارد هاست شدم و شروع به بررسی عکسهای اخیراً آپلود شده کردم، بله، بنده خدا راست میگفت و چندتا عکس غیر اخلاقی روی سرور بود، همه را پاک کردم و رمز را فعال کردم و دسترسی عمومی را لغو کردم. بنده خدا مجدد زنگ زد و بهش گفتم که حق با شماست و موارد حذف شدند، نیم ساعت بعد دوباره، همون شماره زنگ زد و گفت آقا مورد، حذف نشده، من با تعجب ازش خواستم که لینک برام ایمیل کنه، گفت که ایمیل کردم و لطفاً سریع حذف کنید. لینکی که داد، عکس یه خانمی بود شبیه این بازی گرهایی که با شوهرهای باغیرت خودشون میان بیرون، البته وقتی میرن اون ور آب و عکس میگیرن، 😀 اینجا بود که متوجه پیشرفت تکنولوژی کنترل کنندگان شبکه های مجازی شدم، عکسهای بدتر از این را که پیدا کرده بودم و پاک کردم را ندیده بودن و این یکی را گیر داده بودن، یکم جستجو کردم و دیدم که این لینک، تو شبکه اجتماعی کلوب استفاده شده بود. نتیجه گیری اخلاقی اینه که شبکه های داخلی تحت کنترل شدید پلیس فتا هستن البته اگر لینکشون مشهود باشه و الا خیالتون راحت باشه. 😀

من مطلب سیاسی و جنجالی نمینویسم اما ناخودآگاه یاد دزدیهای ممکلتمون افتادم، دزدیهای کم اهمیت و کوچک را تا آخر پیگیری میکنن و اختلاسهای کلان و فیشهای نجومی ، کمتر دیده میشن. دیگه بس کنم تا نیومدن و وبلاگم را مسدود نکردن، سرم تو لاک خودم باشه. 😀

پاسخ به دوست

هفته قبل که به زیارت اهل قبور رفتم، سر ظهر بود و تنها بودم، سه تا عکس از فضای قبرستان، گرفتم و تو یه پست منتشر کردم، یکی از دوستان نظر داده که: «خداوند متعال ابوی گرامی را بیامرزد. عکس از خودتون هم میزاشتید ما از دلمردگی در بیاییم» در پاسخ به اظهار لطف و محبت ایشان، امروز که با خانواده، توفیق زیارت اهل قبور را داشتیم، از خانم خواستم که چندتا عکس ازم بگیره که اگر خودم هم، رفتم به اون دنیا، یادگار باشن و این خاطره را تعریف کنند، خیلی بغض کرد و فکر نمیکردم اینقدر عزیز باشم. 😀 به هر حال دلداریش دادم و گفتم که من این فقره آخر زیارت اهل قبور را سعی میکنم با دقت و تأمل بخونم، که :«السَّلامُ عَلَى أَهْلِ الدِّیَارِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُسْلِمِینَ أَنْتُمْ لَنَا فَرَطٌ وَ نَحْنُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِکُمْ لاحِقُونَ». اصلاً اینجا میام که یادم نره آخر کارم کجاست. به هر حال این عکسها را با این مطالب، به اون دوست عزیز، تقدیم میکنم. ادامه مطلب »

پنچر گیر ناشی

دیشب باد چرخ عقب، سمت راننده خالی شد، البته دیگه به خونه رسیده بودیم و ماشین را بردم داخل، امروز خواستم زاپاس بذارم و چرخ پنچر را ببرم پنچرگیری، هر کاری کردم، پیچهاش باز نشدن، ممکنه بعضی بدخواهان و معاندان، بگن دیگه پیر شدی و نمیتونی حتی یه پیچ را باز کنی. 😀 اما اینطور نیست و زوری که زدم برای باز کردنشون، سبب کج شدن آچار هم شد و فایده نداشت. متخصصان گفتن راهی نداره مگر با دستگاه صنف متعهد و زحمت کش پنچر گیر باز بشه، از آنجا که بنده آدم مجهزی هستم، پمپ برقی هم تو ماشین داشتم، چرخ را باد کردم و سریع رفتم برای پنچر گیری، بنده خدا هم با دستگاه مخصوص، بازش کرد و پنچری را گرفت، تا اینجا همه چیز به خوبی و خوشی گذشت، برای بستن گفتم که جناب اگه میشه با آچار معمولی ببندید تا دفعه بعد قابل باز کردن باشه، اون هم به شاگردش که برادرش بود گفت که بذار روی شماره ۲ و سفت کن، شماره ۲ بی اختیار ذهن منحرفم را برد به جای دیگه و رمز بچه ها با مامانشون. 😀 خانم در تمام این مراحل نشسته بود تو ماشین و قرار بود بریم منزل مادر، جهت شام، تأکید شده بود که زود بریم، راه افتادیم، تو مسیر علی زنگ زد و در اثر یک اشتباه استراتژیک که فکر میکرد شام، میهمان عمه اش هست که منزلشون خیلی دوره و حتماً باید با ما می اومد، درخواست کرد که بریم خدمتشون و با خودمون ببریمش، ما هم، امتثال امر کردیم و رفتیم خدمتشون، مقداری از مسیر را که رفتیم، صدای عجیبی در چرخ عقب پیدا شد، یکی دو بار توقف کردم و بررسی کردم، ظاهراً همه چیز مرتب بود، درب حوزه علی توقف کردیم و منتظر بودیم تا وسایلش را جمع کنه و بیاد، از خانم خواستم که پیاده بشه و نگاه کنه و من یکم ماشین را ببرم جلو، خبر رسید که چرخ به طرز وحشتناکی تاب داره، پیاده شدم و متوجه شدم که هر چهار پیچش شل هستن و با دست میچرخن، یعنی بنده خدا شماره ۲ کرده تو بستنشون. 😀 خوب این مشکل با یه آچار چرخ ساده حل میشه، اما من آچار را که برای تعویض چرخ، بیرون اورده بودم، تو ماشین نذاشتم. خلاصه بعد از کلی معطلی، زنگ زدم خواهر زاده ام و خودش را رسوند و مشکل حل شد.

دیار خاموشان

از بهلول پرسیدند درقبرستان چه میکنی؟
در جواب گفت:
با جمعی نشسته ام که به من آزار نمیرسانند
حسادت نمی کنند
دروغ نمی گویند
طعنه نمیزنند
خیانت نمی کنند
قضاوت نمی کنند
مرا به یاد سرای آخرت می اندازند
و بالا تر از همه ی اینها اگر از پیششان بروم، پشت سرم بد گویی نمی کنند!

واقعاً چه مردمان خوبی هستند، در گذشتگان، گویی که هیچ وقت در این دنیا نبوده اند، امروز به زیارت اهل قبور رفتم، تقریباً مدت زیادی شده که نرفتم، گرما و ماه مبارک رمضان و عدم همراهی خانواده، همه عللی بودند که سبب تأخیر زیارت دیار خاموشان شده، البته خاموش از منظر ما و الا دنیای پر جنب و جوش و پر صدایی نزد خودشان هست. دیشب به خانواده گفتم که ان شاء الله صبح برویم به زیارت اهل قبور، تقریباً همه موافق بودند، اما خواب صبحگاهی برشان غالب شده و نرفتیم. حوالی ظهر بود که احساس دلتنگی شدیدی کردم، میدانستم که علاجش چیست، لذا لباسم را پوشیدم و گفتم من دیگه تحمل ندارم و هر که میخواهد بیاید و الا تنها میروم، گفتند گرما زیاد است و گرما زده میشوید، گفتم گرمای جهنم بیشتر است و احساس دلمردگی دارم، خیلی وقته نرفتم، تحملم تمام شده، راهی شدم و ساعتی در کنارشان بودم. ادامه مطلب »

حفاظت شده: تغییر چهره

این محتوا با رمز محافظت شده است. برای مشاهده رمز را در پایین وارد کنید: