اسباب کشي

بالاخره اسباب کشي به پايان رسيد. البته اسباب کشي مجازي. همه ديدند که وبلاگم به طرز ناجوانمردانه و بدون هيچ علت مشخصي بسته شد. آدرس وب سايت شرکت ارائه دهنده سرويس را نمايش ميداد شرکتي مثل صدها شرکت ديگر که تنها يک نفر عضو دارن و تمام دفتر و دستک و ميز و صندليشون به يک کامپيوتر و يک خط اينترنت نه چندان پرسرعت محدود ميشه يه شماره تماس که اگه خيلي باکلاس باشن اعتباري همراه اوله و اگه نه به ايرانسلي اکتفا ميکنن که بيشتر اوقات خاموش و در دسترس نيست اگه هم فصل مدارس يا امتحانات فرا برسه به علت مدرسه رفتن يا امتحان داشتن تمام کارکنان، 😀 در شرکت به مدت همان فصل تخته ميشه و پشتيباني کشکشون کشک‌تر خواهد شد. شرکتهايي که همه به همديگه وصل و آويزونن و نميشه فهميد کدوم از کدوم نمايندگي گرفته و بالاخره اصليه کيه و فرعيه کدوم؟ همه دم از سرورهاي با آپ تايم 99 يا حتي 100% ميزنن و هيچ صاحب و ناظر و قيم و آقا بالا سري ندارن اگه هم پول آدم را بخورن و خدمات نا مناسبي بدن هيچ مرجع قانوني براي رسيدگي وجود نداره.

مشغول نوشتن ادامه خاطره يک هفته روزه‌خواري بودم و کلي هم نوشتم، وقت نداشتم و بايد ميرفتم بيرون ادامه را گذاشتم براي بعد و قرار شد قسمت سومي هم داشته باشه. روي قسمت انتشار که کليک کردم ناگاه همه چيز تيره و تار شد و اون اتفاق افتاد 😀  تازه چند نفري به وبلاگم عادت کرده بودن و روزي چند مرتبه سر ميزدن، چند دقيقه بعد يکيشون پيام داد و گفت که هاست بسته شده من هم که خيلي عصباني شده بودم و حدود دو هفته پيش هم مشکل مشابهي اتفاق افتاد و دو سه روز طول کشيد تا پشتيباني کذايي از خواب بيدار بشه و رفع کنه.!!! تصميم به نقل مکان گرفتم. آقا سينا که من نميدونستم يکي از اون شرکتهاي چند مليتي کذايي 😀 را داره زود برام هاست تعريف کرد و الآن ميهمان اين بزرگوار هستم.