ضايع شدن

اينقدر خاطره تلخ و شيرين دارم که نمي‌دونم کدوم را بنويسم و نياز به يه اشاره و يه محرک هست که يکي را انتخاب کنم جريان ضايع شدن سيد ميلاد را تو وبلاگش خوندم و اين خاطره يادم اومد.

وقتي قم بوديم ديدن شبکه‌هاي تلويزيوني برامون مشکل بود و کيفيت مناسبي نداشتن، خصوصاً شبکه دو سيما خيلي ضعيف بود. يه آنتن خريدم و رفتم بالا براي نصبش، کارهاي مربوط به قسمت پشت بام را انجام دادم، تلفن کارم داشت و تو اتاق بالا يه گوشي بي سيم داشتم، در حين مکالمه، داشتم پايين مي‌اومدم. وقتي پشت بام مشغول کار بودم يه خانمي از دوستان همسرم اومده بود بهش سر بزنه، تو اتاق نشسته بودن و من هم از همه جا بي‌خبر با وضع بسيار نامناسب از نظر پوشش، تلفن به دست و در حال مکالمه وارد اتاق شدم. ديدم خانمي مانتو پوشيده روبروم نشسته. فکر کردم همسرم هست خواستم بهش بگم که قصد داره کجا بره که لباس بيروني پوشيده که با ديدن همسرم اون طرف اتاق خشکم زد و مثل ميلاد بدنم به شدت گرم شد و به سرعت از اتاق خارج شدم. 😀