اردوي راهيان نور

امروز بسيج مدرسه ما يه اردوي راهيان نور به مقصد شلمچه برگزار كرد. من هم قرار بود توي اين اردو شركت كنم، شركت هم كردم اما چه شركتي 😀 ديروز سرما خوردم و ديشب تب داشتم و حالم خوب نبود، تعداد ثبت نام كنندگان براي اردو هم بيش از ظرفيت يه اتوبوس بود براي همين قرار شد با ماشين خودم برم، يكي ديگه از طلاب هم ماشينش را اورده بود. طبيعتاً با توجه به كسالت يكم كه چه عرض كنم، خيلي دير حركت كردم و فقط يه نفر بام همراه شد، اسمش را نميارم و نميگم كه آقاي حاج نوروزي بوده. نزديك اذان ظهر بود و هر چي گفتم اول نماز بخونيم بعد بريم، گفت كه ديره و بريم نماز شكسته بخونيم حالش بيشتره 😀 تو راه كنار بناي يادبود و قبر پنج شهيد بزرگوار كه همه سيد بودن و در محل شهادت دفن شده بودن نماز خونديم. به محض توقف متوجه يه اشكال عمده در سيستم راديات ماشين شديم و بعد از اون تقريباً هر ربع ساعت ماشين جوش مي‌اورد و مجبور بوديم بايستيم و راديات را پر از آب كنيم. اما مشكل اينجا بود كه آب نداشتيم، خوشبختانه شب قبل باران مفصلي اومده بود و با كلي گلي شدن موفق شديم خودمون را به خرمشهر برسونيم و ماشين را تعمير كنيم. تو يكي از توقفها آب رادياتور به سر و صورت و لباسهام پاشيد، خدا رحم كرد نسوختم، اما عمامه و لباسهام همگي رنگ آب زنگ زده را به خودشون گرفتن و شدم يه آخوند زنگ زده. 😀

بالاخره وقتي به شلمچه رسيديم كه همه سوار اتوبوس شده بودن كه برگردن. با توجه به وضعيت بد ظاهري و خستگي فقط يه عكس با دوربينم تو خرمشهر گرفتم اون هم به سفارش آقاي حاج نوروزي به منظوري خاص. 😀