دنياي شگفت انگيز اينترنت

بعضي وقتا ياد دوران کودکي خودم مي‌افتم و اون دوره را با زمان الان مقايسه ميکنم. چقدر همه چيز متفاوت شده! بچه‌هاي اون زمان سرگرميشون بخصوص در تابستان بازيهاي دسته جمعي مثل هفت سنگه و نجات بوده که يادمه شبها که هوا خنک ميشد تو کوچه بازي ميکرديم خيلي هم که بيدار بمونيم ديگه تا ساعت ده يا ده ونيم بيشتر دوام نمي‌اورديم زمستانها هم که مدرسه و درس بود. يادم هست وقتي هم سن و سال علي بودم حتي تلويزيون هم نداشتيم تازه اونايي هم که داشتن نهايتش ساعت 11 شب برنامه‌هاش تموم ميشد. من يه راديوي کوچيک داشتم که بزرگترين سرگرمي من بوده هيچ وقت يادم نمياد که موفق شده باشم قصه شب را که ساعت 10 پخش ميشد به طور کامل گوش بدم.! هميشه خوابم ميگرفت و راديو تا صبح روشن ميموند و باتريش خالي ميشد.

اين زمان با وجود کامپيوتر و اينترنت بچه‌ها توجهشون به تلويزيون هم کم شده و تو دنياي مجازي زندگي ديگري غير از زندگي واقعي و دوستان ديگري غير از هم کلاسيها و هم محله‌اي‌ها دارن هم سن و سالهاي من و از جمله خودم تو اين دنياي مجازي نسل جديد حضور داريم، نمونه‌اش همين قالب وبلاگم هست که جوان عزيزي به نام مهدي مفتوحي از شهر بناب بهم داد و اين نوشته‌هاي لوگوي بالاي سايت هم کار ايشان هست. شخصي که ممکنه تا آخر عمر هم او را از نزديک نبينم.!!! البته علي آقا هم نقش خودش را داشته و زحمت  زيادي براي ايجاد تغييرات تو قالب کشيد تا طبق سليقه و خواسته من در بياد. البته حقشه که زحمت اين کار به عهده‌اش بيفته چون اصرار اون بود که من را به دنياي وبلاگها کشوند. هر کي خربزه بخوره پاي لرزش هم بايد بشينه يا هرکي پدرش را وبلاگ نويس کنه بايد قالب وبلاگش را هم جور کنه.